ไม้กางเขนเป็นเครื่องมือประหารชีวิตนักโทษของคนในสมัยโบราณเข้าใจว่าเริ่มใช้ตั้งแต่สมัยเปอร์เซียและถ่ายทอดต่อมาในสมัยกรีกและโรมันมักทำด้วยไม้ปักลงในดิน มีลักษณะรูปทรงเหมือนอักษรตัวที(T)หรือตัวเอ็กซ์(X)นักโทษจะถูกบังคับให้แบกกางเขนของตนเองเดินไปตามทางที่จะไปยังจุดที่จะตรึงซึ่งมักจะเป็นที่สาธารณะที่คนเดินผ่านไปมาจะมองเห็น และโดยทั่วไปบนไม้กางเขนจะมีการติดข้อความระบุความผิดของผู้ถูกประหาร การตรึงกางเขนนี้เป็นวิธีการที่ทำให้นักโทษตายอย่างทุกข์ทรมานอย่างช้าๆ นักโทษจะถูกอดอาหารอดน้ำ ถูกแสงแดดแผดเผาอยู่บนกางเขนนั้นหลายวันจนตายไป และถึงแม้ตายแล้วศพก็มักจะถูกปล่อยทิ้งไว้ต่อไป
เรื่องที่พระเยซูยืนยันพระองค์ว่าเป็นพระคริสต์หรือพระเมสสิยาห์(ผู้ที่พระเจ้าทรงเจิมตั้งให้เป็นกษัตริย์ของชนชาติอิสราเอล)แต่กลับถูกตรึงบนไม้กางเขนนี้ เป็นเรื่องที่คนยิวรับยากมาก เพราะผู้ที่ถูกตรึงนั้นคือผู้ที่ถูกสาปแช่งตามความเข้าใจของคนยิว คนยิวและคนต่างชาติที่ไม่เชื่อในพระเยซูคริสต์จึงถือว่าเรื่องการวายพระชนม์ของพระองค์บนไม้กางเขน เพื่อไถ่บาปมนุษย์เป็นเรื่องโง่เขลา
แต่สำหรับคริสตชนแล้ว ไม้กางเขนได้กลายเป็นสัญลักษณ์สากลของความรอดจากบาปโดยทางพระเยซูคริสต์ โดยเน้นถึงการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เพื่อชดใช้ความบาปผิดของมนุษย์ และการมีชีวิตใหม่ที่พระองค์ประทานให้
|
ปลา 
ไม้กางเขน 
